52-Hertz Balinası

Dünyanın en yalnızı
dediler ona, bir ses
yabanda, sesleniyor
başka hiçbir şeyin söylemeyeceği şarkıyla.
Tüm bu özlem..
annesiz mi?
Son bir yavru mu? Geçmiş mi
dile geldiğince?
Belki. Belki. Belki.
Ama öyle değil miyiz 
hepimiz, dolaşıyoruz
okyanusların soğukluğunda–
ve sen de, yarı deliliğinle,
derinleri kavrayan yarınla
Bulunabilmek için kendi şarkın olmalısın.

***
The 52-Herz Whale

They have called it
The loneliest of things, a voice
in the wilderness, singing 
what nothing else will sing.
Is it
motherless, all that hunger?
Some last calf? The past
as it sounds? 
Maybe. Maybe. Maybe.
But aren’t we all
like that, roaming
the coldness of the oceans—
and you, too, half
in madness,
half of you that fathoms
you have to be your own song to be found.

I came across this poem on Twitter and I have received the permission to republish it and its Turkish translation on my blog from the poet Joseph Fasano. Many thanks to Joseph for his kind generosity. https://josephfasano.net/